Cancións para dar a benvida ás vacacións.

Hoxe é o último día de cole, por iso quixemos deixarvos dúas cancións adaptadas con pictogramas para repasar as estacións do ano e para cantar que... CHEGOU O VERÁN E CON EL... AS VACACIÓNS!!!!! 

AS ESTACIÓNS DO ANO

O VERÁN

Gozade moito destas merecidas vacacións!!!! Vémonos o próximo curso coas pilas cargadas e con moitas ganas de poder abrazarnos e aprender xuntos. ☀

Cancións adaptadas con pictogramas

Aquí van unha selección de cancións adaptadas con pictogramas para facilitar a comprensión das mesmas e facelas máis perceptibles. 

LOS MESES DEL AÑO

DÍAS DE LA SEMANA

                                                                                                                             EL REY LEÓN 

         MILIKI: MI FAMILIA

CANTAJUEGO: A MI BURRO

CANTAJUEGO: ESTOY DURMIENDO

CANTAJUEGO: EN UN VAGÓN 

Desfrutádeas!! 

Dislexia

Recomendacións para a atención en casa do traballo escolar de nen@s con dislexia.

1- Crear rutinas de tempo e espazos: É imprescindible que o neno/a teña claro cal é o momento do día para realizar os deberes e onde deberá realizalos sempre.

Para lograr unha rutina de traballo é importante que o neno/a sempre realice os deberes no mesmo lugar, preferiblemente na súa habitación ou nunha habitación silenciosa, na que non haxa outras persoas realizando ningunha outra actividade e onde teña a menor distracción posible.

Hai que eliminar todos os estímulos distractores que poida haber no lugar de traballo. Por exemplo, evitar que haxa cousas na mesa que non sexan necesarias para a realización da tarefa ou tentar que non se escoiten ruídos.

É recomendable que a mesa de estudo estea fronte á parede. Ademais, sería beneficioso que diante coloquemos un taboleiro de cortiza onde colguemos exclusivamente contidos que estea a aprender nese momento e que sirvan do consulta; (táboas de multiplicar, vocabulario do tema, esquemas, regras de ortografía, táboa de ortografía frecuente, verbos…).

É fundamental, que se eviten espazos como o salón ou a cociña porque, ademais de ser lugares que non se poden asociar ao estudo, neles existen numerosos estímulos distractores que impedirán a concentración do neno na súa tarefa.

Tamén é necesario que haxa boa luz na habitación e que o neno/a non se faga sombra a si mesmo, polo que unha boa opción sería colocar un flexo na propia mesa de estudo.

Antes de comezar a sesión de traballo temos que levar á habitación de estudo todo o que nos fará falta e preparar calquera cousa que vaiamos necesitar durante o tempo de traballo para non ter que levantarnos nin saír da habitación durante ese tempo.

Por exemplo: preparar unha botella de auga, tesoiras, pegamento, regras ou calquera material que fixese falta, todos os libros e cadernos que vaiamos utilizar, etc.

2- Tras unha hora de traballo (hora e media/2 h segundo idade, grao de dificultade, algúns nenos con dislexia ademais teñen déficit de atención polo que o esforzó cognitivo é maior) dámoslle unha pausa de 20 minutos para que se despexe, xa que o rendemento dos nenos/ as con dislexia baixa notablemente a partir dun determinado tempo de traballo pola necesidade de recursos cognitivos que teñen que empregar para calquera tarefa básica.

En canto remate o tempo de descanso tócanos volver ao traballo, así que volvemos ao noso lugar de traballo e traballamos durante outra hora (ou hora e media/2 h segundo idade e grao de dificultade).

Esta rutina debe ser diaria, se un día non ten tarefas escolares pendentes ou as termina moi rápido aproveitamos o tempo de traballo para facer algunha tarefa específica de mellora da lectoescritura (comprensión lectora, ortografía, expresión escrita, adestramento de conciencia fonológica) ou darlle algunha explicación concreta de conceptos novos que lle custan ou aproveitamos para reforzar outros que non ten ben asimilados.

*É recomendable ter un cronómetro ou reloxo no que o neno poida ver os tempos e para que estes cúmpranse sen ningún erro, debate nin dúbida.

3- Para logar que estas rutinas cúmpranse sen discordias temos que controlar conscientemente o tipo de reforzo que lle damos ao neno.

Hai que ser constantes e evitar que haxa disparidade de opinións entre as persoas que axudan ao neno/a en esta tarefa, que normalmente son os pais ou outros familiares.

En caso de non estar de acordo en algo, hai que tratalo fóra da presenza do neno e, unha vez tomada unha decisión, transmitirlla ao neno/a conxuntamente.

É moi importante que o neno/para reciba instrucións sensatas para que teña claro o que ten que facer e para evitar que utilice a falta de coordinación no seu beneficio.

*O reforzo positivo é un factor esencial na motivación do neno á hora de manter o seu esforzo, polo que temos que utilizalo de maneira sensata e consciente.

A continuación, propóñovos varias actividades e técnicas para traballar o reforzo positivo á hora de realizar as tarefas escolares, aínda que cada pai, nai ou titor/a, deberá adaptar o tipo de reforzo á personalidade e características de cada neno/a.

Cando consideremos que o neno/para ha cumprido coas súas obrigacións sen demasiadas queixas ou que houbo unha melloría na súa conduta, temos que deixarlle claro que estamos moi contentos e orgullosos del.

A persoa que lle axudou a realizar as tarefas ten que comentarllo a él/ela e a outro/s adultos aos que o neno lles teña aprecio.

Por exemplo: se realizou os deberes co pai, cando chegue a nai este deberá dicirlle: «Sabes que hoxe estou moi contenta. Porque Joaquina fixo todos os seus deberes sen queixarse, esforzouse moito e aprendeu moitas cousas, por iso merécese un gran bico….»

O día que haxa que reforzar calquera pequena evolución é conveniente que o neno/para reciba atención, agarimo e reforzo verbal, pero o día que non fixese as cousas como esperabamos non ten que recibir ningún tipo de atención, é preferible que non comentemos nada á outra persoa e que o neno note que non fixo as cousas ben e por iso non ten a atención dos adultos.

É moi importante que non lle prestemos atención para rifarlle porque aí nenos que necesitan chamar a atención e para eles o seu obxectivo está conseguido, tanto se a chaman por algo bo coma se é por algo negativo, por iso non podemos fomentar esta conduta.

*Temos que valorar cada pequena evolución, aumentando o noso nivel de esixencias progresivamente pero partindo dunhas esixencias básicas. Cada pequeno esforzo que observemos debe ser compensado con reforzo verbal e afectivo.

É moi importante aumentar a autoestima do neno e demostrarlle que é capaz de aprender moitas cousas.

*Se realiza os deberes durante toda a semana, sen que aparezan conflitos, é conveniente que durante a fin de semana realicemos co/a neno/a unha actividade que lle sexa pracenteira.

Explicarémoslle de maneira sinxela que o seu comportamento fixo que esteamos moi contentos con el/ela e, por iso, ese día pode elixir a actividade que imos realizar. Tentaremos enfocar as actividades a xogos/actividades que lle gusten e eles elixan, etc…

Son moi positivas as actividades que reforzan a curiosidade ou a aprendizaxe por cousas que a eles chámanlles a atención e actividades nas que o/a  neno/a poida demostrar as súas mellores habilidades.

*Nalgunhas ocasións podemos acompañar o reforzo verbal e afectivo con reforzo material para a consecución de obxectivos.

Por exemplo: podemos comprarlle unha hucha de aforro e cada semana valorar de 1 a 100 os puntos que conseguiu polo seu comportamento e traballo. Os puntos trocariámolos por céntimos para a súa hucha, á cal lle podemos poñer un obxectivo.

*Podemos utilizar a cartolina da aprendizaxe na que vaiamos escribindo todo o que o neno/para aprenda.

Por exemplo, se aprendeu a facer as divisións ou a diferenciar entre agudas, chairas e esdrújulas ou as comunidades autónomas de España que existen, anotariámolo na nosa cartolina de aprendizaxe.

Isto sérvenos para mostrarlle todas as cousas que vai aprendendo co fin de motivarlle a completar a cartolina. Podemos facer tres apartados, Matemáticas, Ciencias Naturais/Sociais e Lingua e observar a carreira das materias, é dicir, expornos, por exemplo, cal vai gañando.

*É imprescindible darlle moitos ánimos e axudarlle a superar os obstáculos, para o que é necesario comprender o seu problema, como procesa a información, que impedimentos ten para aprender e como sente cando é consciente das súas limitacións.

O neno/para ten que saber que somos os seus aliados, non os seus inimigos e que lle imos a axudar en todo.

*En ocasións motívalles moito que fagamos as mesmas cousas que eles/elas.

Por exemplo se teñen varias actividades de cálculo, facémolas con eles e tentamos que as terminen antes que nós, o cal temos que encomiar, logo comparamos os resultados e podemos dar reforzo verbal como por exemplo: chocar a man e dicir: Bo traballo!.

*O uso dun cronómetro pode ser moi conveniente para non perder tempo. Por exemplo: dicímoslle ao neno/a, vas ter 5 minutos para realizar esta actividade, crees que poderás conseguilo?

Temos que exporlles retos que poidan superar e aos poucos aumentar a esixencia, hai nenos/ as aos que lles motiva o tentar superar un reto.

Ao principio poida que custe asimilar e aceptar a rutina de traballo pero unha vez interiorizada evitará conflitos, perdas de tempo e condutas desafiantes ou rebeldes.

RECOMENDACIÓNS: DIFICULTADES DE APRENDIZAXE

RECOMENDACIÓNS PARA PAIS DE NENOS E NENAS CON DIFICULTADES DE APRENDIZAXE

Consellos Xerais :

1. As regras deben ser claras e breves. O/a seu/súa fillo/a debe saber exactamente o que se espera del/dela.

2. Confíe a seu/súa fillo/a tarefas domésticas. Isto crearalle un sentido de responsabilidade e aumentará a súa autoestima.

3. As listas curtas de tarefas son excelentes para axudar a lembrar a un neno/a.

4. As rutinas son moi importantes para os nenos/as que presenten dificultades de aprendizaxe.

Estableza un horario regular para as comidas, tarefas domésticas, tarefas escolares, práctica deportiva, ocio (xogo,uso das novas tecnoloxías, lectura), levantarse, e ir a durmir.

¡Cumpra a programación!

5. Identifique no que é bó seu/súa fillo/a (en: arte, deporte, música, teatro, matemáticas, ciencia,literatura,informática, etc) e traballe sobre iso.

6. Dígalle o seu fillo/a que o/a quere e que o/a apoiará incondicionalmente.

7. Reforce positivamente o/a seu/súa fillo/a inmediatamente cando o sorprenda portándose ben.

Problemas diarios comúns:

Costa acadar que o/a seu/súa fillo/a esté listo/a para ir o colexio pola mañá:

-Cree unha programación coherente e previsible para erguerse e estar listo/a pola mañá.

-Estableza unha rutina para que o/a seu/súa fillo/a poida predecir a orde 

dos eventos. 

Poña esta rutina por escrito ou en imaxes nun cartel para o/a seu/súa fillo/a.

PROGRAMACIÓN EXEMPLO:

Apágase a alarma ➔Lavarse a cara ➔ Vestirse➔ Almorzar➔ Cepillado de dentes➔ Tomar medicamentos (quen o precise) ➔ Coller o autobús escolar

-¡Eloxie e recompense a seu/súa fillo/a!

Isto motivarao/a para ter éxito. Inclusive se o/a seu/súa fillo/a non consegue realizar con éxito todas as partes da "Rutina da mañán", empregue a alabanza para recompensar a/o seu/súa fillo/a nas que o acade. 

O progreso a miúdo obtense cunha serie de pequenos pasos.

Se o/a atopa irritable ao final da tarde (efecto secundario habitual dos estimulantes, nenos/as que toman medicación).

Éste soe ser un momento moi estresante para todos os nenos/as en todas as familias, tras a tensión acumulada no traballo e a escola durante todo el día para pais e fillos/as.

-Cree un período de "tempo morto" no que /ao seu/súa fillo/a poida facer actividades calmadas como escoitar música, tomar un baño, practicar ioga, debuxar, ler, etc .

-Como alternativa, deixe que o/a seu/súa fillo/a "solte a enerxía e a tensión extra" facendo un pouco de exercicio físico.

Se perde peso ou non come suficiente (soe ser debido o efecto secundario habitual dos estimulantes nos nenos que toman medicación polo TDAH, é aconsellable comunicarllo o pediatra).

- Reforce o almorzo con comidas de alto poder nutrit

ivo.

Inicie as comidas cos alimentos preferidos antes de pasar aos outros alimentos.

- Nos casos de nenos que tomen medicación considérase recomendable retrasar a cea ata que o efecto dos estimulantes desaparezan (casos de nenos medicados po TDAH) sempre baixo prescripción médica).  Nese caso permítalle tomar algún refrigerio saudable antes de acostarse.

  

Consellos para o APOIO ESCOLAR na CASA:

1. Establecer unha rutina e un horario para facer as tarefas escolares (una hora e un lugar específicos). 

Non permita que o/a seu/súa fillo/a espere ata a noite para empezar.

2. Limite as distraccións no fogar durante a realización das tarefas escolares (Reducción de ruídos, chamadas telefónicas ou actividades innecesarias e apague a televisión).

3. Empregue a alabanza e o cumprido para o/a seu/súa fillo/a cuando él/ela mostre interese e esforzo e complete as tarefas escolares.

De forma que poida interpretarse como un apoio e non coma unha crítica, é apropiado e útil recomendarlle revisar o traballo para facer algunhas correccións dos erros nas tarefas. Sempre co fin da auto-superación, responsabilidade persoal e búsqueda da mellora nunca como motivo de conflicto nin menosprezo.

4. Non é da súa responsabilidade correxir todos os erros nos deberes do/da seu/súa fillo/a, nin facer que os complete pasándolos a limpo correctamente nunha folla nova.

5. Lembre o/a seu/súa fillo/a que debe facer as tarefas escolares e ofrézalle incentivos. 

Millor evitar incentivos materiais, sustituílos por pasar tempo xuntos realizando unha actividade do seu interese. A modo de exemplo: "Cando termines a tarefa, faremos galletas".

6. Se o seu/súa fillo/a ten dificultades coa lectura, axúdelle/a lendo xuntos/as os enunciados das tarefas ou ben léallos previamente.

7. Debe realizar tarefas escolares durante un cierto periodo de tempo permitíndolle intervalos de descanso durante a realización das mesmas.

Depende moito da idade e das necesidades que presente o/a neno/a, cada caso é moi particular.

8. Para moitos pais é moi difícil axudar os seus propios fillos/as co traballo escolar. Dadas as circunstancias actuáis de non poder buscar axuda externa dun profesional dada a situación de confinamento na que nos atopamos, deben organizarse entre os miembros do fogar. 

Considérase máis positivo que o apoio o realice outro irmán maior/familiar que conviva con vostedes. Non dude en realizarlo desta maneira se ten esa posibilidade.

9. Sexa firme. Establezca regras e manténñaas.

10. Asegúrese de que o/a sau/súa fiillo/a entenda as reglas, para que non se sienta mal informado.

11. Utilice o reforzo positivo. Alabe e recompense o/a seu/súa fillo/a polo seu bó comportamento.

12. Cambie ou rote as recompensas con frecuencia para manter alto o nivel de interese por elas.

13. Sancione a conducta, non o/a neno/a. 

Se seu/súa fillo/a ten unha conducta inapropiada, trate de facerlle apreciar as consecuencias das súas accións.

Empregue a negociación e o diálogo para chegar a acordos ante os retos e resistencias que lle expoña.

ÁNIMO!!!!